อำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ชอนไชให้ผู้คนฟอนแฟะ\

“ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจที่ฉันมีคนที่ฉันรัก

“ถ้าเราติดกระดุมเม็ดแรกผิด เม็ดต่อไป..มันก็ผิดหมด

เมื่อคุณแหงนหน้ามองฟ้า และเอื้อมมือไปเพื่อจะคว้าดาว
ถึงแม้..อาจจะไม่มีดาวซักดวงติดมือมาอย่างที่ต้องการ
แต่ขอให้รู้เถอะว่า...สิ่งที่คว้าได้ ยังไงซะก็ไม่ใช่”ดิน” My Little Bride

พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ
คำว่า "พากเพียร" นั้นหมายถึง การกระทำที่สม่ำเสมอ ทำไปทีละน้อยตามสมควรแก่กำลัง แต่ไม่หยุดทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นไปโดยสม่ำเสมอ ย่อมมีกำลังแรงเกินกว่าที่เรานึกฝัน น้ำที่ไหลอยู่ไม่ขาดสาย สามารถทำให้ก้อนหินกลมมนทุกสิ่งทุกอย่างย่อมพ่ายแพ้แก่ความพยายามที่สม่ำเสมอ ค่อยทำไปทีละน้อย แต่ทำไม่ลดละ

ในการทำงานนั้น เราไม่อาจก้าวพรวดเดียวถึงจุดสุดยอดและไม่มีใครโชคดีประสบความสำเร็จตลอดกาลพูดได้เลยว่า ในโลกนี้ ไม่มีคนที่ประสบความสำเร็จคนไหนที่ไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อนหากไม่รู้จักวางตนและปฏิบัติตนต่อความพ่ายแพ้ได้อย่างถูกต้อง ไม่มีทางที่จะพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดในวงการหรือประสบความสำเร็จได้

ไม่มีวันอาทิตย์หรือวันจันทร์ ด้วยเพราะวันต่าง ๆ นั้น คนเราคิดกำหนดขึ้นมาเองไม่มีเวลาแปดโมงเช้าหรือห้าทุ่ม ด้วยเพราะเวลาต่าง ๆ นั้น คนเรานับมันขึ้นมาเองแล้วต่างคร่ำครวญเป็นทุกข์ว่า จะหาเวลาว่างได้เมื่อใด ว่าจะทำวันหนึ่งให้มีค่าได้อย่างไรหลายคนตกเป็นทาสที่น่าเวทนานักมีเพียงจำนวนน้อยนิดเท่านั้น ที่แสวงหาความสุขที่แท้จริงได้ด้วยจิตวิญญาณเป็นอิสระ ไม่ตกเป็นทาสแห่งกาลเวลาสมมตินั้น

ไม่มีชัยชนะใดได้มา โดยไม่ต้องต่อสู้
ไม่มีความสุขใดได้มา โดยไม่ต้องลงเรี่ยวแรง

ผลการแข่งขันมักจะมีฝ่ายหนึ่งดีใจ ฝ่ายหนึ่งเสียใจ ยามดีใจ ไม่ควรดีใจจนหน้ามืดตามัวยามเศร้า ไม่ควรเศร้าเสียจนละทิ้งอุดมการณ์ในโลกนี้ไม่มีนักรบที่ชนะตลอดกาลยามพ่ายแพ้ ขอเพียงเราไม่ตกอกตกใจจนเกินไป เชิดหน้าขึ้นต่อสู้กับความพ่ายแพ้อย่างเอาจริงเอาจังความพ่ายแพ้ก็จะกลายเป็นสมบัติอันล้ำค่า และแปรเปลี่ยนเป็นชัยชนะได้เสมอ

จงรู้จักให้ รู้จักรัก รู้จักรอ รู้จักพอ และรู้จักเกรงใจ แล้วชีวิตจะมีสุข

การอ่าน...ทำให้คนเต็ม
การฟัง.....ทำให้คนพร้อม
การเขียน..ทำให้คนประณีต

ประสบการณ์ (Experience) คือ การเรียนรู้จากความผิดพลาดของตนเอง
ความรู้ (Knowledge) คือ การเรียนรู้จากความผิดพลาดของคนอื่น

มีผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่ทุกทีที่เราหิวข้าว เขาจะไปทำกับข้าวให้กิน
มีผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่เราเกเรแค่ไหน เขาก็ไม่โกรธ
มีผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่เราโตแค่ไหน เขาก็ยังเห็นเราเป็นเด็กเล็ก ๆ
มีผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่เรามีแฟนตั้งหลายคน เขาก็ยังรักเรา
มีผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่ไม่ว่าเราจะเป็นอะไร เขาก็ยังห่วงและรักเราเสมอ
ผู้หญิงคนนั้น ก็คือ คุณแม่เรานั่นเอง

"The only man who never makes mistakes is the man who never does anything."
- - คนที่ไม่เคยทำผิดคือคนที่ไม่ได้ทำอะไรเลย

"The determined man finds the way, the other finds an excuse or alibi."
ผู้ที่แน่วแน่และมุ่งมั่นจะหาหนทางแก้ปัญหา ในขณะที่คนอื่นจะหาหนทางแก้ตัว

วันใดที่เทอมีความสุข มีความสำเร็จฉันคนนี้มองเธออยู่และชื่นชม
วันใดที่ท้อแท้ หมดกำลังใจเธอก็ยังมีฉันเป็นกำลังใจให้เสมอ
วันใดที่เธออยู่คนเดียวและมองไม่เห็นใครขอให้เธอรู้ไว้ว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวเธอยังมีฉันด้วย

ถ้าจะแพ้อย่าอ่อนแอให้ใครเห็น
ถ้าอยากเป็นคนเข้มแข็งต้องแกร่งไว้
ถ้าอยากร้องไห้ก็ร้องให้หนำใจ
แต่ขอให้ ได้อะไรจากน้ำตา

คมคนคิด

บ่อยครั้งที่เราไม่มีเวลาสำหรับมิตร
แต่กลับทุ่มเวลาทั้งชีวิตให้แก่ศัตรู

คมคนคิด

พบ...เพื่อ...ลา
มา...เพื่อ...จาก
รัก...เพื่อ...พราก
จาก...เพื่อ...จำ

คมคนคิด

เพื่อนที่ดีมีหนึ่งถึงจะน้อย
ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
ดุจก้อนเกลือเค็มนิดหน่อยด้อยราคา
ยังมีค่ากว่าน้ำเค็มเต็มทะเล

คมคนคิด

กว่าจะเป็นผีเสื้อสีปีกสวย
เวลาช่วยให้งามตามวิถี
จากหนอนเป็นดักแด้ ถูกย่ำยี
กลับดูดีเมื่อลอกคราบ ภาพน่ายล
เปรียบเร่งรัด ตัดสินคนเพียงแรกเห็น
ผิดประเด็นผลลัพธ์จึงสับสน
เมื่อไม่ได้รับรู้ ถึงตัวตน
ตัดสินคนด้วยภาพลักษณ์…มักพลาดไป

คมคนคิด

The love is not to give.
Love is to share.
The love is not to show.
Love is to care.
ความรัก ไม่ใช่การประเคนของให้กัน
แต่ความรัก คือการมีส่วนร่วมซึ่งกันและกัน
และรักไม่ใช่การโอ้อวด
หากแต่รักคือการเอาใจใส่
ซึ่งกันและกัน

คมคนคิด

เพราะสังคม..ประเมินค่า..ที่จนรวย
คนจึงสร้าง..เปลือกสวย..ไว้สวมใส่
หากสังคม..วัดค่า..ที่ภายใน
คนจะสร้าง..แต่จิตใจ..ที่ใฝ่ดี

คมคนคิด

No man is fit to command anotherwho can't command himself.
คนที่ไม่สามารถบัญชาตัวเองได้ย่อมไม่เหมาะสมที่จะบังคับบัญชาคนอื่น
คนเราบางครั้งต้องก้าวถอยหลังก่อนเพื่อที่จะกระโดดให้ได้ไกลขึ้น

คมคนคิด

จุดที่ต่ำสุดของชีวิตที่ทุกคนมีโอกาสประสบเป็นได้ทั้งจุดจบและบทเรียนที่ดี.................

เพลงยาวพยากรณ์

จะกล่าวถึงกรุงศรีอยุธยาเป็นกรุงรัตนราชพระศาสนา มหาดิเรกอันเลิศล้นเป็นที่ปรากฎรจนา สรรเสริญอยุธยาทุกแห่งหนทุกบุรีสีมามณฑล จบสกลลูกค้าวานิชทุกประเทศสิบสองภาษา ย่อมมาพึ่งกรุงศรีอยุธยาประชาราษฎร์ปราศจากภัยพิศม์ ทั้งความพิกลจริตแลความทุกข์ฝ่ายองค์พระบรมราชา ครองขันธสีมาเป็นสุขด้วยพระกฤษฎีกาทำนุก จึงอยู่เป็นสุขสวัสดีเป็นที่อาศัยแก่มนุษย์ในใต้หล้า เป็นที่อาศัยแก่เทวาทุกราศีทุกนิกรนรชนมนตรี คหบดีพราหณพฤฒาประดุจดั่งศาลาอาศัย ดั่งหนึ่งร่มพระไทรอันสาขาประดุจหนึ่งแม่น้ำพระคงคา เป็นที่สิเนหาเมื่อกันดารด้วยพระเดชาอานุภาพ อาจปราบไพรีทุกทิศานทุกประเทศเขตขันธบันดาล แต่เครื่องบรรณาการมานอบนบกรุงศรีอยุธยานั้นสมบูรณ์ เพิ่มพูนด้วยพระเกียรติยศขจรจบอุดมบรมสุขทั้งแผ่นภพ จนคำรบศักราชได้สองพันคราทีนั้นฝูงสัตว์ทั้งหลาย จะเกิดความอันตรายเป็นแม่นมั่นด้วยพระมหากษัตริย์มิได้ทรงทศพิธราชธรรม จึงเกิดเข็ญเป็นมหัศจรรย์สิบหกประการคือเดือนดาวดินฟ้าจะอาเพศ อุบัติเหตุเกิดทั่วทุกทิศานมหาเมฆจะลุกเป็นเพลิงกาฬ เกิดนิมิตรพิศดารทุกบ้านเมืองพระคงคาจะแดงดั่งเลือดนก อกแผ่นดินเป็นบ้าฟ้าจะเหลืองผีป่าก็จะวิ่งเข้าสิงเมือง ผีเมืองจะออกไปสู่ไพรพระเสื้อเมืองจะเอาตัวหนี พระกาลกุลีจะเข้ามาเป็นไส้พระธรณีจะตีอกไห้ อกพระกาลจะไหม้อยู่เกรียมกรมในลักษณะทำนายไว้บ่ห่อนผิด เมื่อพินิศพิศดูก็เห็นสมมิใช่เทศกาลร้อนก็ร้อนระงม มิใช่เทศกาลลมลมก็พัดมิใช่เทศกาลหนาวก็หนาวพ้น มิใช่เทศกาลฝนฝนก็อุบัติทุกต้นไม้หย่อมหญ้าสารพัด เกิดวิบัตินานาทั่วสากลเทวดาซึ่งรักษาพระศาสนา จะรักษาแต่คนฝ่ายอกุศลสัปบุรุษจะแพ้แก่ทรชน มิตรตนจะฆ่าซึ่งความรักภรรยาจะฆ่าซึ่งคุณผัว คนชั่วจะมล้างผู้มีศักดิ์ลูกศิษย์จะสู้ครูนัก จะหาญหักผู้ใหญ่ให้เป็นน้อยผู้มีศีลจะเสียซึ่งอำนาจ นักปราชญ์จะตกต่ำต้อยกระเบื้องจะเฟื่องฟูลอย น้ำเต้าอันลอยนั้นจะถอยจมผู้มีตระกูลจะสูญเผ่า เพราะจันฑาลมันเข้ามาเสพสมผู้มีศีลนั้นจะเสียซึ่งอารมณ์ เพราะสมัครสมาคมซึ่งมารยาพระมหากษัตริย์จะเสื่อมสิงหนาท ประเทศราชจะเสื่อมซึ่งยศถาอสัจจะเลื่องลือชา พระธรรมาจะตกลึกลับผู้กล้าจะเสื่อมใจหาญ จะสาปสูญวิชาการทั้งปวงสรรพผู้มีสินจะถอยจากทรัพย์ สัปบุรุษจะอับซึ่งน้ำใจทั้งอายุศม์จะถอยเคลื่อนจากเดือนปี ประเวณีจะแปรปรวนตามวิสัยทั้งพืชแผ่นดินจะผ่อนไป ผลหมากรากไม้จะถอยรสทั้งแพทย์พรรณไม้อันหอมรส จะถอยถดไปตามประเพณีทั้งข้าวก็จะยากหมากจะแพง สารพันจะแห้งแล้งเป็นถ้วนถี่จะบังเกิดทรพิษมิคสัญญี ฝูงผีจะวิ่งเข้าปลอมคนกรุงประเทศราชธานี จะเกิดกาลีทุกแห่งหนจะอ้างว้างอกใจทั้งไพล่พล จะสาละวนทั่วโลกหญิงชายจะร้อนอกสมณาประชาราษฎร์ จะเกิดเข็ญเป็นอุบาทว์นั้นมากหลายจะรบราฆ่าฟันกันวุ่นวาย ฝูงคนจะล้มตายลงเป็นเบือทางน้ำก็จะแห้งเป็นทางบก เวียงวังจะรกเป็นป่าเสือแต่สิงห์สาระสัตว์เนื้อเบื้อ นั้นจะหลงเหลือในแผ่นดินทั้งผู้คนสารพัดสัตว์ทั้งหลาย จะสาปสูญล้มตายเสียหมดสิ้นด้วยพระกาลจะมาผลาญแผ่นดิน จะสูญสิ้นการณรงค์สงครามกรุงศรีอยุธยาจะสูญแล้ว จะลับรัศมีแก้วเจ้าทั้งสามไปจนคำรบปีเดือนคืนยาม จะสิ้นนามศักราชห้าพันกรุงศรีอยุธยาเขษมสุข แสนสนุกยิ่งล้ำเมืองสวรรค์จะเป็นเมืองแพศยาอาธรรม์ นับวันจะเสื่อมสูญ เอยฯ